Pałac Królewski w Casercie Bilety bez kolejki
Pałac Królewski w Casercie bilety z audioprzewodnikiem
Pałac Królewski w Casercie - wycieczka z przewodnikiem w małej grupie
Pałac Królewski w Casercie - prywatna wycieczka
Wielkie Schody w Pałacu Królewskim w Casercie stały się inspiracją dla wielu kolejnych pięknych klatek schodowych, takich jak Pałac Aleksandra w Sankt Petersburgu w Rosji. Ten cud Vanvitellego skrywa swój prawdziwy majestat, z posągami flankującymi schody i kopułą, która maskuje przestrzeń orkiestry, tworząc efekt "niewidzialnego chóru". Zapowiedź bogactwa, które czeka w środku!
Piętro Królewskie w Pałacu Królewskim w Casercie, podzielone na cztery części przez Luigi Vanvitelli, obejmuje XIX-wieczne apartamenty dla króla na południowym zachodzie i XVIII-wieczne apartamenty dla księcia koronnego na południowym wschodzie. Te ostatnie apartamenty były jedyną częścią zamieszkiwaną przez rodzinę królewską przez ponad 50 lat. Pozostałe dwa kwartały znane są jako Stare i Nowe Apartamenty.
Kolejna kreacja Luigiego Vanvitelliego, Kaplica Palatyńska, została zainspirowana kaplicą w Wersalu, ale nawiązuje do renesansu, manieryzmu i baroku. Zlokalizowany w pobliżu Apartamentów Królewskich, został zainaugurowany w Boże Narodzenie w 1784 roku.
Zajmująca trzy pokoje w Starych Apartamentach, Biblioteka Palatyńska jest umeblowana w orzech i mahoń, mieszcząc około 14 000 książek zebranych przez rodzinę królewską, w tym znaczące dzieła z kultury europejskiej i neapolitańskiej.
Po trzęsieniu ziemi w 1980 roku galerzysta sztuki Lucio Amelio zebrał dzieła sztuki współczesnej dla pałacu. Kolekcja ta obejmuje dzieła takich artystów jak Michał Anioł Pistoletto, Robert Mapplethorpe i Joseph Beuys.
W Pałacu Królewskim w Casercie znajduje się bogata kolekcja obrazów z XVI-XIX wieku w dziewięciu pokojach, z których każdy przedstawia różne tematy, takie jak martwa natura, portrety królewskie, sceny historyczne i krajobrazy.
Wzorowany na neapolitańskim Teatro di San Carlo, Royal Court Theatre ma kształt podkowy i doskonałą akustykę, używaną przez władcę do prywatnych spektakli neapolitańskiego teatru.
Pałac szczyci się kolekcjami mebli, porcelany, rysunków i fresków, mimo że przez 200 lat był narażony na zniszczenia i kradzieże. Każdy element jest niezwykły i bogaty w symbolikę.
Zaprojektowany przez Vanvitelliego Parterre inspirowany jest francuskimi Ogrodami, przypominając kolorowe dywany kwiatowe. W sąsiedztwie znajduje się Stary Las Bosco Vecchio, poprzedzający sam park.
Fontanny w pałacu, zasilane przez Akwedukt Karoliny, prezentują złudzenia optyczne Vanvitellego, sprawiając, że 3-kilometrowy kanał wydaje się znacznie krótszy dzięki połączeniu małych wodospadów i dużych basenów.
Stworzony przez królową Marię Karolinę wraz z angielskim ogrodnikiem Johnem Andrew Graeferem i Carlo Vanvitellim, ogród ten rywalizuje z Petit Trianon w Wersalu.
Ta rezydencja na wzgórzu Saint Leucio mieści obecnie prestiżową fabrykę jedwabiu, w której możesz zobaczyć odrestaurowane zabytkowe krosna i dowiedzieć się więcej o produkcji jedwabiu.
Niegdyś królewska posiadłość myśliwska i rolnicza, ta 100-hektarowa ziemia jest obecnie miejscem konserwacji historycznych owoców i oferuje ścieżki przyrodnicze.
Ten 38-kilometrowy wyczyn inżynierii Luigiego Vanvitellego dostarczał wodę do pałacu, ogrodów, fontann i miasta Caserta, pokazując zaangażowanie dynastii Burbonów w dobro publiczne.
Pałac Królewski w Casercie jest największym pałacem na świecie pod względem objętości. Został zaprojektowany przez najsłynniejszego architekta Neapolu w tym czasie, Luigi Vanvitelli. Wielokierunkową iluzję przestrzenną można zobaczyć wewnątrz pałacu, a rozległe ogrody i fontanny zostały ustawione w sposób teleskopowy.
Architektura pałacu została określona mianem łabędziego śpiewu baroku i jest to widoczne w każdym detalu pałacu. Ponieważ pałac w Casercie był budowany w różnych okresach, w projekcie architektonicznym znajdziesz również pewne wpływy neapolitańskie.
W 1752 roku Karol VII z Neapolu zlecił Luigiemu Vanvitelliemu zaprojektowanie pałacu. Inspirowany Wersalem, miał być wielką rezydencją królewską i centrum administracyjnym. Karol nigdy na niej nie zamieszkał, gdyż w 1759 roku został królem Hiszpanii, a budowę kontynuował jego następca, Ferdynand IV.
Vanvitelli wyobraził sobie pałac, w którym mieścił się król, dwór i rząd, funkcjonujący jako wirtualne miasto. Vanvitelli zaplanował je jako kompletne miasto, z uniwersytetem, muzeum i biurami administracyjnymi. Pałac symbolizował władzę Burbonów, różniąc się od Wersalu spójnym projektem jednego architekta.
Aby wesprzeć budowę pałacu, całe miasto (Caserta Vecchia) zostało przeniesione w celu zapewnienia robotników. Fabryka jedwabiu była nawet zamaskowana jako pawilon na rozległych terenach parkowych. Bezpieczeństwo było najważniejsze, a w murach pałacu zbudowano baraki dla żołnierzy. Pomimo niedokończenia, syn Vanvitelliego, Carlo, kontynuował budowę, pozostawiając po sobie wspaniałe świadectwo barokowej architektury.
W latach 1923-1943 w pałacu mieściła się Akademia Włoskich Sił Powietrznych. Podczas II wojny światowej służył jako kwatera główna sił alianckich, gdzie w 1945 r. podpisano kapitulację sił niemieckich i włoskich. W pałacu odbył się również pierwszy aliancki proces w sprawie zbrodni wojennych.
Pod koniec XX wieku pałac został odrestaurowany i zyskał sławę jako miejsce kręcenia filmów takich jak "Gwiezdne Wojny" i "Mission: Impossible III". Dziś jest to obiekt Światowego Dziedzictwa UNESCO, znany ze swojej architektonicznej wielkości i historycznego znaczenia.
Pałac został zamówiony i zbudowany pod kierunkiem króla Hiszpanii Karola III, który w tym czasie był królem Neapolu i Sycylii. Po wyjeździe Karola III do Hiszpanii w 1759 roku, budowę i ukończenie pałacu kontynuowali jego następcy, Burbonowie z Królestwa Dwóch Sycylii.
Pozostał pałacem królewskim aż do zjednoczenia Włoch w 1861 roku. Po upadku monarchii Burbonów pałac stał się własnością państwa, a obecnie jest własnością i jest zarządzany przez rząd włoski jako główne dziedzictwo kulturowe i muzeum.
Odcinek II - Atak klonów (2002): Autobus Luksusowe wnętrza pałacu zostały przekształcone w Theed City Naboo Palace, siedzibę rządu na rodzinnej planecie królowej Amidali.
Pałac Królewski w Casercie czerpał inspirację z Pałacu Wersalskiego we Francji. Oba miały pomieścić nie tylko rodzinę królewską, ale także urzędników państwowych, elity kulturalne, a nawet uniwersytet i muzeum. Caserta nie był jednak zwykłą kopią. Architekt Luigi Vanvitelli dodał swoje własne akcenty, tworząc arcydzieło włoskiej architektury barokowej.
Architektem stojącym za Pałacem Królewskim w Casercie był utalentowany Luigi Vanvitelli. Jego projekt wywarł tak duże wrażenie na królu Karolu VII, że podobno wzruszył go do łez. Vanvitelli nadzorował budowę aż do swojej śmierci w 1773 roku. Jego syn Carlo kontynuował prace, ale pierwotny wielki projekt z rozległymi skrzydłami pozostał niedokończony.
Choć budowa rozpoczęła się w 1752 r. za panowania króla Karola VII Neapolitańskiego (późniejszego Karola III Hiszpańskiego), nigdy nie zamieszkał on na żywo w ukończonym pałacu. W 1759 r. abdykował z tronu Neapolu, by zostać królem Hiszpanii, pozostawiając niedokończony projekt swojemu synowi Ferdynandowi IV.
Podobnie jak Pałac Wersalski, Caserta szczyci się centralnym budynkiem pałacowym z rozległymi ogrodami. Caserta ma jednak bardziej prostokątny blok centralny i nieco inne podejście do ogrodów. Angielski ogród Caserta, na przykład, odzwierciedla bardziej naturalistyczny styl w porównaniu do formalnych ogrodów Wersalu.
Caserta jest pełna cudów architektury. Oto kilka z nich:
II wojna światowa była trudnym okresem dla Caserty. Został uszkodzony przez amerykańskie bombowce i praktycznie opróżniony z wyposażenia przez szabrowników. Rząd włoski podjął jednak szeroko zakrojone działania renowacyjne, aby przywrócić pałacowi dawną świetność. Co ciekawe, siły alianckie również wykorzystywały pałac jako swoją kwaterę główną na Morzu Śródziemnym podczas wojny.
Pałac Królewski w Casercie jest skarbnicą sztuki. Chociaż wyczerpująca lista byłaby długa, niektóre główne punkty obejmują:
Pałac Królewski w Casercie nie jest już rezydencją królewską. Dziś służy jako muzeum, atrakcja turystyczna i miejsce kultury.
Tak, wycieczki z przewodnikiem są wysoce zalecane dla odwiedzających Pałac Królewski w Casercie. Wycieczki te oferują bardziej dogłębne wrażenia, zapewniając kontekst historyczny i spostrzeżenia, które możesz przegapić samodzielnie. Wycieczki są dostępne w wielu językach i można je rezerwować z wyprzedzeniem lub po przyjeździe (w zależności od dostępności).
Fabryka jedwabiu w San Leucio, znajdująca się w pobliżu Pałacu Królewskiego w Casercie, była innowacyjnym projektem zainicjowanym przez króla Neapolu Ferdynanda IV. Była to część większego eksperymentu społecznego i przemysłowego mającego na celu stworzenie samowystarczalnej społeczności skupionej na produkcji jedwabiu. Fabryka nie tylko produkowała wysokiej jakości jedwab, ale także zapewniała swoim pracownikom edukację i świadczenia socjalne, odzwierciedlając postępowe idee społeczne. Założenie fabryki pomogło podnieść status ekonomiczny regionu i zademonstrowało możliwości przemysłowe królestwa.
Pałac Królewski w Casercie został poddany szeroko zakrojonym pracom konserwacyjnym i restauratorskim, aby zachować jego wspaniałość. Po zniszczeniach i grabieżach podczas II wojny światowej, rząd włoski podjął znaczące prace restauracyjne w celu naprawy i zastąpienia utraconych lub uszkodzonych dekoracji, mebli i dzieł sztuki. Ciągłe wysiłki obejmują utrzymanie integralności strukturalnej pałacu, przywrócenie fresków i konserwację rozległych ogrodów i fontann. Nowoczesna technologia i badania historyczne kierują tymi wysiłkami, dzięki czemu pałac pozostaje nieskazitelnym przykładem architektury barokowej i obiektem Światowego Dziedzictwa UNESCO.
ADRES
Piazza Carlo di Borbone, 81100 Caserta CE, Italy
ZALECANY CZAS TRWANIA
4 godz.
Godziny
8:30–19:15
BILETY
Od 23,21 $
LICZBA WEJŚĆ
2
SZACOWANY CZAS OCZEKIWANIA - STANDARDOWO
30-60 mins (Sezon), 0-30 mins (Poza sezonem)
SZACOWANY CZAS OCZEKIWANIA - OMIŃ KOLEJKĘ
0-30 mins (Sezon), 0-30 mins (Poza sezonem)
ROK UNESCO
1997
Z 5 piętrami, 1200 pokojami, muzeum, biblioteką i teatrem, jest to największa rezydencja królewska na świecie pod względem objętości. Same ogrody zajmują powierzchnię ponad 11 akrów.
Pałac Królewski w Casercie był wybranym miejscem, w którym Niemcy podpisali bezwarunkową kapitulację pod koniec 2. wojny światowej. Zagwarantowało to trwałe usunięcie niemieckich i włoskich wojsk faszystowskich.
W 1943 roku cenne płótna w Kaplicy Palatyńskiej zostały zniszczone podczas bombardowania w czasie II wojny światowej. Niektóre stojące kolumny wciąż świadczą o tym fatalnym epizodzie.
